Baso-cellulaire carcinomen
Ook baso- cellulair epithelioma genoemd. Het gaat hier om een huidkanker die frequent voorkomt, het meest voorkomende van alle kankers.

Risicofactoren
Endogeen: leeftijd
exogeen: blootstelling aan de zon.
In sommige gevallen kan blootstelling aan ioniserende stralen en complicaties van chronische wonden veroorzaakt door arsenicum ook een aanleiding zijn.

Diagnose
Baso-cellulaire epithelioma's kunnen zich voordoen in 5 verschillende vormen:
-nodulair
-ulcereus
-nodulair en ulcereus
-sclero- dermiform
-gepigmenteerd.

In de eerste stadia van zijn evolutie lijkt het carcinoom een banale kleine vlek met een klein wondje dat spontaan verdwijnt.
Het letsel evolueert door telkens terug te komen op dezelfde plaats, steeds groter en verdwijnt daarna opnieuw spontaan om na enkele weken terug op te dagen.
Na een evolutie van een paar jaar zal het letsel niet meer verdwijnen en stilaan vergroten.

De grootste meerderheid van deze letsels komen voor op delen van het lichaam die vaak aan de zon worden blootgesteld. In het bijzonder het aangezicht.

De letsels kunnen plaatselijk zeer agressief zijn maar geven geen uitzaaiingen.

Een nauwkeurig onderzoek van het gelaat en de nek en de hals kan gebeuren met een dermatoscoop. Dit laat toe de letsels goed te bekijken en de typische karakteristieken vast te stellen van deze carcinomen.

Behandeling:
Hoofdzakelijk is de behandeling chirurgisch.
Afhankelijk van de plaats en de grootte kan de chirurgische ingreep gepaard gaan met een onmiddellijke controle van de marges van de weggesneden tumor door middel van een microscoop.
Dit onderzoek bevestigt tijdens de operatie dat alle cellen zijn verwijderd.

Geen chemotherapie noodzakelijk.

Een alternatief voor een heelkundige behandeling zijn type radiotherapie, cryotherapie, cauterisatie. Geen van deze behandelingen geven een zekerheid van volledige genezing.

Meer informatie 

Spino-cellulair carcinoom
Spino- cellulaire carcinomen (ook epi-dermoide carcinomen of spino-cellulaire epitheliomas genoemd)
Het gaat hier om een agressievere vorm van kanker die kunnen uitzaaien hoofdzakelijk naar klieren.

Risicofactoren

Endogeen: chronische wonden (decubitus, brandwonde), dermatologische letsels beschouwd als pre-cansereus (leucoplasie)
Exogeen: blootstelling aan de zon, ioniserende stralen, arsenicum, hydrocarbonaten,...

Diagnose
De letsels komen vooral voor op lichaamsdelen die veel worden blootgesteld aan de zon, zoals hoofd en nek.

Ze doen zich voor als een klein wondje, een korstje op de huid.

Zelfonderzoek bevordert het vroegtijdig opsporen van deze letsels.
De diagnose kan worden bevestigd door een specialist die hoofd en hals onderzoekt met behulp van een dermatoscoop. Een biopsiename kan de diagnose bevestigen.

Behandeling
Hoofdzakelijk chirurgisch en wordt gecombineerd met een microscopisch onderzoek tijdens de ingreep om de volledige verwijdering en de marges te bevestigen. (extempo)

Preventie
De stijging van het aantal van de nieuwe gevallen is te wijten aan de levenswijze en ook een deel aan de veroudering van de bevolking: te lange blootstelling aan de zon.

Verre reizen naar zonnige landen maar ook sporten in open lucht (golf, tennis,...)

UV-stralen verandert het genetisch materiaal in de cellen van de huid en vermindert daardoor de weerbaarheid van de huid.
De gemuteerde cellen zijn niet meer in staat zichzelf te herstellen.

Meer informatie